Hoi,
Hebben jullie dat ook dat je opeens het gevoel hebt dat je( oudste) kind - Jarno is bijna 20- ineens door de vingers glipt. Ineens is hij precies zo volwassen. Gisteren ochtend heel vroeg werd ik wakker met de gedachte, hij heeft een afpraak bij de tandarts en hij kan nie gaan want hij zit op kot en heeft les. Volgens mij is hij vergeten zijn afpraak te verzetten. Dus wat doe ik.... ik bel hem vrijdag ochtend op om hem te vragen of hij de tandarts vergeten te verzetten is en hij zegt doodleuk, mama das al lang geregeld, ik heb mijn afspraak verzet..... daar sta ik met mijn mond open. Alsof dit niet genoeg is belt hij mij in de namiddag terug op om de zeggen dat hij enkel zijn 'vuile' was komt brengen en dan naar Marieke rijdt want ze gaan samen koken. Ook studeert hij zaterdag bij Marieke en gaat hij vandaaruit zaterdagavond werken. Dus we zien hem pas zondag terug.
En ineens heb heb ik het gevoel dat mijn zoon volwassen is alles zelf regelt en mij niet meer nodig heeft..... Maar das ook weer teken dat hij zelfstandig zijne plan trekt en klaar is voor later.
Nu genoeg geklaagt t'is zaterdag en ik heb een kerstkaartje klaar















